ECLI:NL:RBNHO:2025:12473 Rechtbank Noord-Holland , 01-10-2025 / 11143704

Inhoudsindicatie. Een van de voorafgaande vluchten moest uitwijken naar een andere luchthaven, waardoor een domino-effect aan vertraging is ontstaan. De vertraging is vervolgens verder opgelopen door slotrestricties. Het beroep op buitengewone omtandigheden slaagt.

RECHTBANK NOORD-HOLLAND

Handel, Kanton en Insolventie

locatie Haarlem

Zaaknr./rolnr.: 11143704 \ CV EXPL 24-3683

Uitspraakdatum: 1 oktober 2025

Vonnis van de kantonrechter in de zaak van:

1
[eiser 1],

2. [eiser 2],
beiden wonende te [plaats 1],

3. [eiser 3], wonende te [plaats 2],

eisers

hierna gezamenlijk te noemen: de passagiers

gemachtigde: Yource B.V.

tegen

de rechtspersoon naar buitenlands recht

easyJet Airline Company

gevestigd te Londen Luton (Verenigd Koninkrijk)

gedaagde

hierna te noemen: de vervoerder

gemachtigde: mr. B. Koolhaas

1Het procesverloop

Het verloop van de procedure blijkt uit:

— de dagvaarding:

— de conclusie van antwoord;

— de conclusie van repliek;

— de conclusie van dupliek.

Ten slotte is vonnis bepaald.

2Feiten

De passagiers hebben met de vervoerder een vervoersovereenkomst gesloten. Op grond daarvan moest de vervoerder hen op 27 oktober 2023 vervoeren van Amsterdam naar Manchester, met vlucht EZY2180 (hierna: de vlucht).

De passagiers zijn met een vertraging van meer dan drie uur aangekomen op de eindbestemming.

De passagiers hebben compensatie van de vervoerder gevorderd.

De vervoerder heeft niet uitbetaald.

3Het geschil

De passagiers vorderen dat de vervoerder, bij uitvoerbaar bij voorraad te verklaren vonnis, veroordeeld zal worden tot betaling van:
— € 750,00, vermeerderd met de wettelijke rente;
— € 136,12 aan buitengerechtelijke incassokosten, te vermeerderen met wettelijke rente;
— de proceskosten en de nakosten.

Daarnaast vorderen de passagiers afgifte van een certificaat zoals bedoeld in artikel 53 van de herziene EEX-Verordening.

De passagiers baseren hun vordering op de Verordening (EG) nr. 261/2004 (hierna: de Verordening) en de rechtspraak van het Hof van Justitie van de Europese Unie (hierna: het Hof). De passagiers stellen dat de vervoerder hen vanwege de vertraging van de vlucht moet compenseren met een bedrag van € 250,00 per passagier (artikel 7 van de Verordening).

De vervoerder betwist de vordering. Op zijn verweer wordt bij de beoordeling van het geschil ingegaan.

4De beoordeling

De kantonrechter stelt ambtshalve vast dat hij bevoegd is om van de vordering kennis te nemen.

De passagiers hebben niet betwist dat één van de voorafgaande vluchten (EZY3838) vanwege slechte weersomstandigheden moest uitwijken naar een andere luchthaven en dat daardoor een domino-effect is ontstaan. De kantonrechter is van oordeel dat de vertraging die hieruit voortvloeit kwalificeert als een buitengewone omstandigheid.

De vervoerder heeft (onder verwijzing naar de vluchtrapporten) voldoende aannemelijk gemaakt dat de vertraging van de vluchten EZY2179 (de direct voorafgaande vlucht) en EZY2180 (de vlucht in kwestie) vervolgens verder is opgelopen vanwege slotrestricties. Het intrekken van de oorspronkelijke slottijd en de toekenning van een latere slottijd is aan te merken als een besluit van de luchtverkeersleiding gericht aan het toestel waarmee de vlucht is uitgevoerd. Wanneer een vlucht een nieuw slot krijgt opgelegd, heeft deze vlucht niet de mogelijkheid om toch eerder te vertrekken. Een nieuw slot moet immers altijd worden opgevolgd en is niet inherent aan de normale bedrijfsuitvoering van een luchtvaartmaatschappij.

De conclusie is dat het beroep op buitengewone omstandigheden slaagt.

De vraag of de vervoerder alle redelijke maatregelen heeft getroffen om de vertraging van de passagiers te voorkomen dan wel te beperken moet bevestigend worden beantwoord. De vervoerder heeft de vlucht zo snel als mogelijk uitgevoerd. Het kon onder deze omstandigheden niet van de vervoerder gevergd worden om een reservetoestel in te zetten. Niet valt in te zien welke maatregelen de vervoerder nog meer of anders had kunnen nemen om de vertraging te voorkomen dan wel te beperken. Gelet op het voorgaande zal de vordering van de passagiers worden afgewezen.

De proceskosten komen voor rekening van de passagiers, omdat zij ongelijk krijgen. Daarbij worden de passagiers ook veroordeeld tot betaling van nasalaris, voor zover daadwerkelijk nakosten door de vervoerder worden gemaakt. De gevorderde rente over de proceskosten wordt toegewezen vanaf de datum gelegen 14 dagen na betekening van dit vonnis.

5De beslissing

De kantonrechter:

wijst de vordering af;

veroordeelt de passagiers tot betaling van de proceskosten, die tot en met vandaag voor de vervoerder worden vastgesteld op een bedrag van € 270,00 aan salaris van de gemachtigde van de vervoerder en veroordeelt de passagiers tot betaling van € 67,50 aan nakosten voor zover deze kosten daadwerkelijk door de vervoerder worden gemaakt,
vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de datum gelegen 14 dagen na betekening van dit vonnis tot aan de dag van de algehele voldoening;

verklaart dit vonnis – voor wat de proceskostenveroordeling betreft – uitvoerbaar bij voorraad.

Dit vonnis is gewezen door mr. S.N. Schipper, kantonrechter en is uitgesproken op de openbare terechtzitting van bovengenoemde datum in aanwezigheid van de griffier.

De griffier De kantonrechter