ECLI:NL:RVS:2025:5644 Raad van State , 24-11-2025 / BRS.25.000858

Inhoudsindicatie. Bij besluit van 2 april 2025 heeft de minister van Asiel en Migratie een aanvraag van appellant om haar een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen, afgewezen.

BRS.25.000858

ECLI:NL:RVS:2025:5644

Datum uitspraak: 24 november 2025

AFDELING

BESTUURSRECHTSPRAAK

Uitspraak met toepassing van artikel 8:54, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht op het hoger beroep van:

[appellant], mede voor haar minderjarige kinderen

appellant,

tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Groningen, van 10 juli 2025 in zaak nr. NL25.16298 in het geding tussen:

appellant

en

de minister van Asiel en Migratie.

Procesverloop

Bij besluit van 2 april 2025 heeft de minister een aanvraag van appellant om haar een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen, afgewezen.

Bij uitspraak van 10 juli 2025 heeft de rechtbank het daartegen door appellant ingestelde beroep ongegrond verklaard.

Tegen deze uitspraak heeft appellant, vertegenwoordigd door mr. H.J. Janse, advocaat in Groningen, hoger beroep ingesteld.

Overwegingen

1. Het hoger beroep leidt niet tot vernietiging van de uitspraak van de rechtbank. De rechtbank heeft terecht geoordeeld dat de minister de vrees van appellant voor een mensenhandelaar niet als relevant element heeft moeten aanmerken, gelet op de manier waarop appellant dat asielmotief in deze procedure naar voren heeft gebracht. Appellant kan een nieuwe asielaanvraag indienen als zij wil dat de minister die vrees beoordeelt. Zoals volgt uit de uitspraak van de Afdeling van 7 mei 2025, ECLI:NL:RVS:2025:1996, onder 4.2.2, raakt die vrees van appellant aan een onderwerp of verhaallijn in verband met vluchtelingschap of subsidiaire bescherming.

1.1. Dit oordeel hoeft niet verder te worden gemotiveerd. De reden daarvoor is dat het hogerberoepschrift geen vragen bevat die in het belang van de rechtseenheid, de rechtsontwikkeling of de rechtsbescherming in algemene zin beantwoord moeten worden (artikel 91, tweede lid, van de Vw 2000).

2. Het hoger beroep is ongegrond. De Afdeling bevestigt de uitspraak van de rechtbank. De minister hoeft geen proceskosten te vergoeden.

Beslissing

De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State:

bevestigt de aangevallen uitspraak.

Aldus vastgesteld door mr. J.H. van Breda, voorzitter, en mr. J.J.W.P. van Gastel en mr. M. Ristra-Peeters, leden, in tegenwoordigheid van mr. H.J. Jongeneel, griffier.

w.g. Van Breda

voorzitter

w.g. Jongeneel

griffier

Uitgesproken in het openbaar op 24 november 2025

958