Kohen Avocats, Paris'te Fransa-Japonya ticari ilişkileri
Paris'te Japonya ticaret avukatı: Fransa'daki Japon şirketleri, sözleşmeler ve Fransa-Japonya uyuşmazlıkları
Japon bir şirketin Fransa'daki iştiraki veya şubesi, izne tabi yatırım, Japon bir tedarikçi veya distribütörle sözleşme, Japonya'da yerleşik bir şirkete karşı dava açılması, bir Japon kararının Fransa'da icrası, Tokyo veya Osaka'dan görevlendirilen çalışanlar: hukuk bürosu, Fransa'daki Japon şirketlerine ve Japonya ile çalışan Fransız şirketlerine Fransız hukuku ve Avrupa Birliği hukuku çerçevesinde eşlik eder.
Büroya 7/24 kesintisiz ulaşabilirsiniz. Japonya'da yerleşik bir işveren, bir hizmet ifası için veya grubu içinde bir çalışanı Fransa'ya görevlendirdiğinde, görevlendirmeden önce iş müfettişliğine (inspection du travail) bildirimde bulunur (Fransız İş Kanunu (Code du travail) madde L. 1262-2-1); Lahey Sözleşmesi uyarınca Japonya'ya iletilen bir dava dilekçesi için yapılan işlemlere rağmen tebliğ belgesi elde edilemezse, hâkim ancak belgenin gönderilmesinden itibaren en az altı ay geçtikten sonra esas hakkında karar verebilir (Fransız Medeni Usul Kanunu (Code de procédure civile) madde 688).
4,9/5
Google yorumlarının ortalama puanı270 yorum
Ceza hukuku alanındaki bu avukattan çok yüksek kalitede destek aldım. Profesyonelliği, dosyaya tam hâkimiyeti ve yargılamanın her aşamasındaki sürekli ilgisi özellikle vurgulanmayı hak ediyor. İletişim açık, düzenli ve hızlıydı; durumuma uygun, net tavsiyeler aldım. Ceza hukukunda titiz ve etkili bir savunma arayan herkese bu avukatı tavsiye ederim.
Av. Kohen ceza davamı takip etti. Yaptığı işten çok memnunum ve kendisini hiç tereddüt etmeden size tavsiye ederim.
Mükemmel bir ceza avukatı; eski partnerimin kötüye kullanarak talep ettiği bir koruma kararı sürecinde beni bu durumdan kurtardı
Mahkeme önündeki savunmam için bulunan çözümden çok memnunum. Başarılar dilerim
Av. Hassan Kohen genç, deneyimli ve son derece yetkin bir avukat. Çok iyi bir dinleyici; büyük bir empati ve güçlü bir insani duyarlılığa sahip. Ulaşılabilir ve hızlı; mesleğine tamamen hâkim.
Av. Hassan Kohen ile çok iyi bir deneyim yaşadım. Beni dikkatle dinlemek ve durumumu iyice anlamak için zaman ayırdı. İyi tavsiyeler veren, özenli ve ulaşılabilir bir avukat; müvekkillerini doğru yöne yönlendirmeyi biliyor. Dinlemeyi bilen ve yetkin bir profesyonel arayanlara kendisini tereddüt etmeden tavsiye ederim.
Av. Kohen bize iyi tavsiyelerde bulundu ve süreç boyunca yanımızda oldu. Yaptığı her şey için kendisine teşekkür ederim.
Paris Barosu
Acil durumlar 7/24
Dosyanın ön incelemesi
Belgelerinizi gönderin. Analizinizi alın.
Av. Hassan Kohen
Paris Barosu (Barreau de Paris) avukatı; Fransa ile Japonya arasındaki ticari ilişkiler, uluslararası sözleşmeler, sınır ötesi ticari uyuşmazlıklar ve exequatur (tenfiz).
Fransa avukatlar rehberindeki resmî profil (CNB) · Google'da 4,9/5 (270 yorum)
Sayfa 1 Kasım 2026 tarihinde güncellendi.
Kısa yanıt
Fransa ile Japonya arasında yargı kararlarının tanınmasını düzenleyen ikili bir sözleşme yoktur: bir Japon kararı Fransa'da ancak exequatur (tenfiz) sonrasında icra edilebilir (Fransız Medeni Usul Kanunu (Code de procédure civile) madde 509); bu karar, uyuşmazlık Japon mahkemesiyle bağlantılıysa, karar uluslararası kamu düzenine uygunsa ve hile ürünü değilse verilir (Cass. 1re civ., 3 mars 2021, n° 19-19.471). Japonya'da yerleşik bir şirket Birlik içinde ikamet etmediğinden, Fransız mahkemesinin yetkisi Fransız hukukuna göre belirlenir; bir üye devlet mahkemesi lehine yetki sözleşmesi bulunması gibi haller saklıdır (Tüzük (AB) n° 1215/2012 madde 6). Bir Fransız şirketi ile bir Japon şirketi arasındaki mal satışı, her iki devlet de taraf olduğundan ilke olarak Viyana Sözleşmesi'ne tabidir; sözleşmeyle hariç tutulmadıkça bu böyledir. Sözleşmenin düzenlemediği konularda, seçim yapılmamışsa, uygulanacak hukuk satıcının hukukudur; distribütörlük sözleşmelerinde ise distribütörün hukukudur (Roma I Tüzüğü madde 4). Avrupa Birliği ile Japonya arasındaki ekonomik ortaklık anlaşması 1 Şubat 2019'dan beri yürürlüktedir, Komisyon Japonya'daki veri koruma düzeyini yeterli kabul etmiştir (2019/419 sayılı karar), 3 Mart 1995 tarihli vergi sözleşmesi çifte vergilendirmeyi önler ve 25 Şubat 2005 tarihli sosyal güvenlik anlaşması, Fransa'ya görevlendirilen çalışanı, iki devletin yetkili makamlarının aksi yönde anlaşması saklı kalmak üzere, öngörülebilir süresi beş yılı aşmayan görevlendirmelerde Japon sisteminde tutar. Paris 16. bölgede bulunan Kohen Avocats hukuk bürosu, hem Japon hem Fransız şirketleri için danışmanlık ve dava aşamalarında çalışır. İletişim: +33 6 89 11 34 45.
Kurulacak bir iştirak, yükümlülüğünü yerine getirmeyen bir Japon ortak, icra ettirilecek bir Japon kararı mı var?
Durumunuzu anlamak
Fransa-Japonya ticari ilişkileri, açıklamalı
Yeterlilik kararı kapsamındaki bir Japon ekonomik işletmeciye veri aktarımı özel bir izin gerektirmez (GDPR madde 45 ve 2019/419 sayılı karar). Hangi metinler uygulanır, Fransa'da nasıl kurulunur, hangi mahkemeye başvurulur, bir Japon kararı nasıl icra edilir ve görevlendirilen çalışanlara hangi rejim uygulanır.
Çerçeve
Fransa-Japonya ticari ilişkilerinin hukuki çerçevesi: önemli metinler
Bir AB ticaret anlaşması, bir yeterlilik kararı, iki ikili anlaşma ve çok taraflı sözleşmeler; yargı kararlarına ilişkin bir sözleşme yok.
Ticaret: Avrupa Birliği ile Japonya arasındaki ekonomik ortaklık anlaşması, Konsey'in (AB) 2018/1907 sayılı kararıyla onaylanmış olup Avrupa Birliği Resmî Gazetesi'nde yayımlanan duyuruya göre 1 Şubat 2019'da yürürlüğe girmiştir. EUR-Lex'in resmî özeti, gümrük vergilerinin büyük bölümünün kaldırılmasını, Avrupa coğrafi işaretlerinin korunmasını ve hizmetler ile fikri mülkiyete ilişkin kuralları açıklar; bir protokol bu anlaşmaya sınır ötesi veri akışlarına ilişkin kurallar eklemiştir ve 1 Temmuz 2024'te yürürlüğe girmiştir.
Kişisel veriler: Komisyon, “Japonya'nın, Avrupa Birliği'nden Japonya'da kişisel bilgileri işleyen ekonomik işletmecilere aktarılan kişisel veriler için yeterli bir koruma düzeyi sağladığını” tespit etmiştir (çevirimiz); bu düzey, ek kurallarla tamamlanan Japon hukukuna tabidir ((AB) 2019/419 sayılı Komisyon uygulama kararı madde 1). Böyle bir aktarım “özel bir izin gerektirmez.” (çevirimiz) (GDPR madde 45).
Vergi: 3 Mart 1995 tarihli vergi sözleşmesi 24 Mart 1996'da yürürlüğe girmiş, 11 Ocak 2007 tarihli değişiklik protokolüyle (BOI-INT-CVB-JPN) değiştirilmiş, ardından vergi matrahının aşınması ve kâr aktarımının önlenmesine ilişkin çok taraflı sözleşmeyle değiştirilmiştir; bu sözleşme Fransa'da kaynakta kesilen vergiler için 1 Ocak 2019'da, diğer vergiler için 1 Temmuz 2019'da etkili olmuştur (BOI-ANNX-000511).
Sosyal güvenlik: 25 Şubat 2005 tarihli anlaşma, bir devletten diğerine görevlendirilen çalışanı, öngörülebilir süresi beş yılı aşmayan görevlendirmelerde menşe devletinin mevzuatına tabi tutar; Japonya'dan Fransa'ya görevlendirilen çalışanın iş kazalarına karşı teminat altında olması şartıyla (madde 6).
Usul ve tahkim: Fransa ve Japonya, yurt dışında tebliğe ilişkin 15 Kasım 1965 tarihli Lahey Sözleşmesi'ne, belgelerin onayı zorunluluğunu kaldıran (apostil) 5 Ekim 1961 tarihli Sözleşme'ye, hakem kararlarına ilişkin 1958 tarihli New York Sözleşmesi'ne ve uluslararası mal satışına ilişkin 1980 tarihli Viyana Sözleşmesi'ne taraftır; bu sözleşme Japonya bakımından 1 Ağustos 2009'dan beri yürürlüktedir.
Bir metin eksiktir: “Fransa ile Japonya arasında yargı kararlarının tanınması kurallarını düzenleyen ikili bir sözleşme yoktur.” (çevirimiz) (TJ Paris, 10 décembre 2025, n° 25/05269). Tokyo'da verilen bir karar bu nedenle Fransa'da yalnızca “kanunda öngörülen şekilde ve hallerde” (çevirimiz) icra edilebilir (Fransız Medeni Usul Kanunu madde 509); yani genel hukuk usulüne göre exequatur (tenfiz) gerekir. Buna karşılık, bir Fransız kararının Japonya'da icrası Japon hukukuna tabidir ve bu sayfada ele alınmamaktadır.
Japonya, Avrupa Birliği üyesi bir devlet değildir. Bu nedenle bir Japon kararı, üye devletler arasındaki basitleştirilmiş karar dolaşımından yararlanamaz ve Japonya'da yerleşik bir şirkete karşı Fransız mahkemesinin yetkisi Fransız hukukuna göre belirlenir (Brüksel I bis Tüzüğü madde 6). Her soru böylece Fransız hukukuyla, karşılıklılık şartı aranmaksızın uygulanan Avrupa Birliği hukukuyla (veri aktarımlarında GDPR gibi) ya da her iki devletin de taraf olduğu bir sözleşmeyle çözülür.
Hukuk bürosu Paris'ten, Fransız hukuku ve Avrupa Birliği hukuku çerçevesinde çalışır. İki ülke arasında gerçek kişilerin vergilendirilmesi ayrı yazılarda ele alınmıştır: Japonya mukimleri ve Fransa kaynaklı gelirler, temettüler ve kaynakta kesinti, yurt dışına gönderilen yöneticilerin ücretleri. Konunun bütünü uluslararası ticaret hukuku avukatı sayfamızda sunulmaktadır.
Kurulum
Fransa'da Japon şirketi kurmak
İştirak veya şube, yabancı yatırımların denetimi, daimi iş yeri ve veriler: ilk işe alımdan önce dört soru.
Yapının seçimi: iştirak bir Fransız şirketidir, çünkü esas merkezi Fransa topraklarında bulunan şirketler Fransız hukukuna tabidir (Fransız Ticaret Kanunu (Code de commerce) madde L. 210-3); şube ise Japon şirketinin bir işletmesi olarak kalır ve merkezi bir Fransız département'ının dışında bulunup bu département'lardan birinde işletmesi olan ticaret şirketleri bakımından ticaret ve şirketler siciline (registre du commerce et des sociétés) kaydedilir (madde L. 123-1).
Ön izni kontrol etmek: kamu otoritesinin kullanılmasına katılan veya kamu düzenine, kamu güvenliğine ya da ulusal savunma menfaatlerine zarar verebilecek nitelikteki bir faaliyete yapılan yabancı yatırımlar, ekonomiden sorumlu bakanın iznine tabidir (Fransız Parasal ve Mali Kanun (Code monétaire et financier) madde L. 151-3).
Eşiği ölçmek: yabancı hukuka tabi her kuruluş bu metinler anlamında bir yatırımcıdır (madde R. 151-1); söz konusu yatırım, Fransız hukukuna tabi bir kuruluşun veya Fransa'da kayıtlı bir işletmenin kontrolünün ele geçirilmesini, bir faaliyet kolunun devralınmasını ve oy haklarının % 25 eşiğinin aşılmasını kapsar; bu eşik muafiyeti yalnızca Avrupa Birliği ve Avrupa Ekonomik Alanı yatırımcılarına ayrılmıştır (madde R. 151-2).
Vergiyi öngörmek: vergi sözleşmesi daimi iş yerini, bir işletmenin faaliyetinin tamamını veya bir kısmını yürüttüğü sabit bir iş yeri olarak tanımlar; Japon işletmenin kazançları Fransa'da yalnızca orada bulunan bir daimi iş yerine atfedilebildiği ölçüde vergilendirilir (3 Mart 1995 tarihli sözleşmenin 5 ve 7. maddeleri).
Veri akışlarını düzenlemek: Fransız müşterilerin veya çalışanların Japon ana şirkete iletilen verileri, yeterlilik kararı kapsamındaki işletmecilere özel bir izin olmaksızın aktarılabilir (2019/419 sayılı karar); bu durum Fransız iştiraki GDPR kapsamındaki diğer yükümlülüklerinden kurtarmaz.
İştirak, ana şirketi Fransa'da vergi mükellefi yapmaz. Sözleşme bunu açıkça belirtir: bir devletin mukimi olan bir şirketin, diğer devletin mukimi olan veya orada faaliyet gösteren bir şirketi kontrol etmesi “tek başına bu şirketlerden herhangi birini diğerinin daimi iş yeri hâline getirmez” (çevirimiz) (madde 5, fıkra 7). Hukuk bürosu yine de iştirak ile ana şirket arasındaki hizmetleri, royalty ödemelerini ve yeniden faturalamaları belgelendirir; uygulanacak metin, 2007 protokolü ve çok taraflı sözleşmeyle değiştirilmiş hâliyle değerlendirilir (BOI-ANNX-000511).
Yabancı yatırımların denetimi, kontrolün ele geçirilmesiyle sınırlı değildir. Kararnamenin kapsadığı bir faaliyeti yürüten Fransız bir şirketin oy haklarının % 25'ini alan bir Japon şirketi, işlemi gerçekleştirmeden önce izin almak zorundadır ve izin, ulusal menfaatleri korumaya yönelik şartlara bağlanabilir (madde L. 151-3). İlgili faaliyetlerin listesi Parasal ve Mali Kanun'un yönetmelik kısmında yer alır: hukuk bürosu bunu imzadan önce her dosyada ayrı ayrı kontrol eder.
Esas sözleşmenin hazırlanması, iştirakin yönetişimi ve ortaklar arası sözleşmeler şirket kuruluşu sayfamızda; kişisel veri konuları GDPR avukatı sayfamızda, Japon bir hizmet sağlayıcıda veri sızıntısı ise veri ihlali ve Japonya'daki hizmet sağlayıcı yazımızda ele alınmaktadır. Fransa'da ibraz edilen Japon resmî belgeleri, örneğin bir şirket tescil sicil özeti, apostile tabidir: apostil ve onay yazımıza bakın.
Sözleşmeler
Japon ortakla sözleşmeler ve uyuşmazlıklar
Sözleşmeye uygulanacak hukuk, yetkili mahkeme, yetki şartı ve Japonya'da tebliğ: Japonya Birlik dışında olduğu için kurallar değişir.
Seçilen hukuk
Sözleşme, tarafların sözleşmenin tamamı veya bir kısmı için açıkça ya da kesin olarak seçtiği hukuka tabidir (Roma I Tüzüğü madde 3). Taraflar Fransız hukukunu da Japon hukukunu da seçebilir.
Seçim yoksa
Mal satışı satıcının mutad meskeninin bulunduğu ülkenin hukukuna, hizmet sunumu hizmet sağlayıcının hukukuna, distribütörlük sözleşmesi ise distribütörün hukukuna tabidir (Roma I Tüzüğü madde 4). Bir Fransız şirketi ile bir Japon şirketi arasındaki mal satışı ise, tarafların hariç tutması hâli dışında, ilke olarak Viyana Sözleşmesi'ne tabidir (Cass. 1re civ., 17 mai 2023, n° 22-16.290).
Mahkeme
“Davalının bir üye devletin topraklarında ikamet etmemesi hâlinde, yetki her üye devlette o üye devletin hukukuyla belirlenir” (çevirimiz); bir üye devlet mahkemesi lehine yetki şartları saklıdır (Brüksel I bis Tüzüğü madde 6 ve madde 25).
Genel kurallar
Davacı, davalının ikamet ettiği yer mahkemesinin yanı sıra, malın fiilen teslim edildiği veya hizmetin ifa edildiği yer mahkemesine ya da haksız fiil davalarında zarar verici olayın meydana geldiği veya zararın doğduğu yer mahkemesine başvurabilir (madde 42 ve Fransız Medeni Usul Kanunu (Code de procédure civile) madde 46).
Medeni Kanun
Fransa'da başka bir yetki ölçütü bulunmadığında (Cass. 1re civ., 19 novembre 1985, n° 84-16.001), Fransa'da ikamet etmeyen bir yabancı bile Fransızlara karşı üstlendiği borçlar nedeniyle Fransız mahkemelerinde yargılanabilir (Fransız Medeni Kanunu (Code civil) madde 14); bir Fransız vatandaşı da yurt dışında üstlendiği borçlar nedeniyle Fransa'da dava edilebilir (madde 15).
Tebliğ
Yurt dışında ikamet eden bir kişiye yönelik belge, doğrudan iletime izin veren bir antlaşma bulunmadıkça savcılığa (parquet) teslim edilir (Fransız Medeni Usul Kanunu madde 684). Japonya, 1965 tarihli Lahey Sözleşmesi'nin posta yoluyla ve doğrudan iletim kanallarına itiraz etmiştir.
Fransız içtihadı bu kuralları Japon şirketlerine uygular. Fransız bir distribütör, Japon bir kırtasiye üreticisini yerleşik ticari ilişkinin ani sona erdirilmesi nedeniyle dava etti. Paris istinaf mahkemesi (cour d'appel de Paris), “yukarıdaki hükümler anlamında kurulmuş sayılabilmesi için ilişkinin sürekli, istikrarlı ve mutad bir nitelik taşıması gerektiğini” (çevirimiz) hatırlattı; ardından ilişkiyi, eski bir İngiliz iştirakinden tedarik yapılan yıllara kadar geri götürmeyi reddetti, çünkü “ilişkilerin aynı fiyat ve ödeme koşullarıyla sürmüş olması bu bakımdan yetersizdir” (çevirimiz). Üretici, faturasına Japon hukukunun uygulanmasını talep etti: mahkeme “distribütörün borçlu olduğu faturaya Fransız hukukunun uygulanacağına” (çevirimiz) hükmetti ve distribütör, yen cinsinden faturalandırılan tutarın avro karşılığını ödemeye mahkûm edildi (CA Paris, pôle 5, ch. 4, 30 octobre 2024, n° 22/02304). Karar Fransız distribütörün aleyhinedir.
Yetkili mahkeme bakımından Yargıtay (Cour de cassation), “yargı yetkisine ilişkin ne uluslararası bir sözleşme ne de bir Avrupa tüzüğü bulunmadığında, uluslararası yetkinin iç hukuktaki yer yetkisi kurallarının genişletilmesiyle belirlendiğine” (çevirimiz) hükmeder; dağıtım hizmeti Fransa'da ifa edildiğinden, Birlik dışında yerleşik bir tedarikçiye karşı Fransız mahkemesinin yetkisini kabul etmiştir (Cass. 1re civ., 13 avril 2023, n° 22-15.689). Birlik dışında yerleşik bir ortağa karşı açılan ani fesih davası ise haksız fiil niteliğindedir: “uluslararası düzeyde, Avrupa Birliği hukukunun kapsamı dışında, bu dava haksız fiil niteliğindedir” (çevirimiz) (Cass. 1re civ., 12 mars 2025, n° 23-22.051, Fransız Ticaret Kanunu (Code de commerce) madde L. 442-1). Japon şirketin merkezinin mahkemesini belirleyen bir şart her şeyi değiştirir: Japonya'da zaten bir dava açılmışken ve böyle bir şarta rağmen ihtiyati tedbir yoluyla başvurulan Paris ticari faaliyetler mahkemesinin (tribunal des activités économiques) hâkimi, “sözleşmede öngörülen yetki şartına uyulması gerektiğini” (çevirimiz) kabul etmiş ve tarafları uygun merciye göndermiştir (Trib. activités économiques Paris, réf., 15 octobre 2025, n° 2025049494). İlk derece mahkemesinin bu kararı, başvuruda bulunan şirketlerin aleyhinedir.
Japon hukuku uygulanacaksa, Fransız hâkimi onu uygulamak zorundadır: “yabancı hukukun uygulanması talebiyle karşılaşan Fransız hâkiminin, kanunlar ihtilafı kuralına göre uygulanacak hukuku araştırması, ardından gerekirse tarafların yardımıyla içeriğini belirlemesi ve uygulaması gerekir” (çevirimiz) (Cass. 1re civ., 10 décembre 2025, n° 23-18.701). Taraflar bu durumda, Japon hukukunun içeriğini ortaya koyan belgeleri sunarak hâkimin içeriği tespit etmesine yardımcı olur. yerleşik ticari ilişkilerin sona erdirilmesinde ihbar süresi, uluslararası ticari acentelik sözleşmesi ve yurt dışında yerleşik bir davalıya dava açılması yazılarımıza ve sözleşmeler hukuku sayfamıza bakın.
İfa
Japon bir kararı Fransa'da icra ettirmek veya buna karşı çıkmak
Japon karar: genel hukuk usulüne göre exequatur (tenfiz). Japonya'da verilen hakem kararı: Medeni Usul Kanunu rejimi ve New York Sözleşmesi.
İkili sözleşme bulunmadığından, Japon kararı genel hukuka tabidir. Yargıtay'a göre tenfiz hâkimi, uluslararası sözleşme bulunmadığında “yabancı hâkimin, uyuşmazlığın başvurulan hâkimle bağlantısına dayanan dolaylı yetkisini, esasa ve usule ilişkin uluslararası kamu düzenine uygunluğu ve hile bulunmamasını” (çevirimiz) denetler (Cass. 1re civ., 3 mars 2021, n° 19-19.471). Paris adli yargı ilk derece mahkemesi (tribunal judiciaire), bu koşulları Yokohama aile mahkemesinin bir kişiyi vesayet altına alan kararına uygulamış ve kararı Fransa'da icra edilebilir ilan etmiştir (TJ Paris, 10 décembre 2025, n° 25/05269). Buna karşılık, vasiye bir daireyi satma ve Fransa'daki hesapları kapatma yetkisi verilmesine yönelik talepleri, tenfiz hâkiminin görev alanına girmediği gerekçesiyle reddetmiştir.
Elinizde bir Japon karar var
- Kararı, çevirisini, kesinleştiğini gösteren belgeyi ve Japon yargılamasının evrakını bir araya getirmek.
- Uyuşmazlık ile Japon mahkemesi arasındaki nitelikli bağlantıyı ortaya koymak ve karar gerekçeli değilse, gerekçenin yerini tutan belgeleri sunmak.
- Tenfizin ardından yapılacak icra işlemleri için borçlunun Fransa'daki mal varlığını ve hesaplarını tespit etmek.
Size karşı bir Japon karar ileri sürülüyor
- Dava açma belgesinin size 1965 tarihli Lahey Sözleşmesi'ne uygun olarak ve zamanında iletilip iletilmediğini kontrol etmek.
- Sözleşme veya olaylar Fransa'yı işaret ediyorsa, uyuşmazlığın Japon mahkemesiyle bağlantısına itiraz etmek.
- Esasa veya usule ilişkin uluslararası kamu düzenine ya da hileye dayanmak.
Gerekçe bulunmaması aşılamaz bir engel değildir. Yokohama davasında mahkeme, “Japon kararı hiçbir gerekçe içermese de, davacının bu yargılamada vesayetin açılması başvurusunu sunduğunu” (çevirimiz) belirtmiş; bu başvuru tedbirin nedenlerini anlamayı sağlamış ve mahkeme ardından kararın uluslararası kamu düzenine uygun olduğu sonucuna varmıştır (TJ Paris, 10 décembre 2025, n° 25/05269). Davacı bu nedenle dosyayı kendisi oluşturmalıdır. Hâkim denetler, yeniden yargılamaz: “Kararı esas bakımından yeniden incelemesi yasaktır.” (çevirimiz) (TJ Paris, 10 décembre 2025, n° 25/05269).
Hakem kararı başka bir rejime tabidir. Varlığı ispatlanırsa ve tanınması uluslararası kamu düzenine açıkça aykırı değilse Fransa'da tanınır veya icra edilir (Fransız Medeni Usul Kanunu (Code de procédure civile) madde 1514); Yargıtay da bu hükümlerin “hem uluslararası hakem kararlarına hem de yurt dışında verilen kararlara, bunların iç hukuka veya uluslararası hukuka ait olmasına bakılmaksızın uygulanacağına” (çevirimiz) hükmeder (Cass. 1re civ., 13 janvier 2021, n° 19-22.932). Japonya, New York Sözleşmesi'ne 1961'den beri taraftır; uygulamayı başka bir akit devletin topraklarında verilen kararlarla sınırlayan bir çekincesi vardır; Fransa 1959'dan beri taraftır (UNCITRAL tarafından yayımlanan sözleşme durum tablosu).
Hukuk bürosunun, bir Japon kararının icrasına ilişkin her dosyada incelediği noktalar:
Çalışanlar
Japonya'dan görevlendirilen çalışanlar ve Fransız iştirakin çalışanları
2005 anlaşmasına göre sosyal güvenlik, İş Kanunu'na göre Fransız iş hukuku ve ulusal düzeyde değerlendirilen işten çıkarma.
Görevlendirme
Fransa dışında yerleşik bir işveren, aralarında bir iş sözleşmesi varsa ve görevlendirme süresince bu ilişki devam ediyorsa, özellikle aynı gruba ait şirketler arasında, çalışanları Fransa'ya geçici olarak görevlendirebilir (Fransız İş Kanunu (Code du travail) madde L. 1262-1, madde L. 1261-3).
Beyanname
İşveren, görevlendirmeden önce hizmetin başladığı yerin iş müfettişliğine (inspection du travail) bildirimde bulunur ve Fransa'da bir temsilci atar (madde L. 1262-2-1).
Temel kurallar
İşveren, görevlendirilen çalışana çalışma süresi, izinler, ücret, sağlık ve güvenliğe ilişkin Fransız kurallarını ve on iki ayı aşan durumlarda, gerekçeli bildirimle altı ay uzatılmadıkça, İş Kanunu hükümlerinin çoğunu güvence altına alır (madde L. 1262-4).
Sosyal güvenlik
Fransa'da çalışan herkes, uluslararası anlaşmalar saklı kalmak üzere Fransız sistemine bağlıdır (Fransız Sosyal Güvenlik Kanunu (Code de la sécurité sociale) madde L. 111-2-2); Fransa-Japonya anlaşması, görevlendirilen çalışanı, iki devletin yetkili makamları arasında kararlaştırılan istisna saklı kalmak üzere (madde 9), öngörülebilir süresi beş yılı aşmayan görevlendirmelerde Japon sisteminde tutar; çalışanın iş kazalarına karşı teminat altında olması ve Japon emeklilik sistemlerine bağlı bulunması şarttır (madde 6 ve 11).
İşten çıkarma
Bir gruba ait bir şirketin ekonomik güçlükleri, “bu şirket ile ait olduğu grubun ulusal topraklarda yerleşik şirketlerinin ortak faaliyet sektörü düzeyinde, hile hâli saklı kalmak üzere” (çevirimiz) değerlendirilir (Fransız İş Kanunu madde L. 1233-3).
Görevlendirme ispatlanmalıdır. Yargıtay, denetlenen dönemin bir kısmı için, bir çalışanın Japon bir şirket tarafından görevlendirildiğini kabul ederek prim tahakkukunu iptal eden kararı, Japon sistemine tabi olduğunu gösteren bir belgeye ve bağımlılık beyanlarına dayanıldığı gerekçesiyle bozmuştur: istinaf mahkemesi, “Japonya'da yerleşik işveren tarafından çalıştırılan çalışanın Fransa'da bu işveren adına nasıl iş gördüğünü ortaya koymaya yetmeyen gerekçelerle” (çevirimiz) karar vermiştir (Cass. 2e civ., 20 mars 2025, n° 23-12.264). Karar işverenin aleyhinedir: Fransa'daki iş Japon işveren adına görülmüyorsa belge yeterli değildir. Anlaşma da bunu söyler: iş kazalarına karşı teminat yoksa, “ücretli çalışan Fransız mevzuatına tabidir.” (çevirimiz) (madde 6, fıkra 4).
Fransız iştirak tarafından işe alınan çalışan, mutad olarak Fransa'da çalıştığında Fransız hukukunun emredici hükümlerinden yararlanır: iş sözleşmesi tarafların seçtiği hukuka tabidir, ancak bu seçim, seçim yapılmasaydı uygulanacak hukukun, ilke olarak çalışanın işini mutad olarak gördüğü ülkenin hukukunun, emredici hükümlerinin sağladığı korumadan çalışanı yoksun bırakamaz (Roma I Tüzüğü madde 8). Bu husus her zaman tartışılmaz: başlangıçta Japon ana şirketi tarafından görevlendirilen bir çalışan ile Fransa'da yerleşik Avrupa iştiraki arasındaki uyuşmazlıkta Versailles istinaf mahkemesi (cour d'appel de Versailles), “çalışanın bir Fransız iş sözleşmesine sahip olduğunun tartışmasız olduğunu, dolayısıyla bu uyuşmazlığa uygulanacak hukukun Fransız iç hukuku ve dolayısıyla İş Kanunu olduğunu” (çevirimiz) belirtmiş, ardından ağır kusuru reddetmiş ve fesih tazminatlarına hükmetmiş, öte yandan işten çıkarmayı gerçek ve ciddi bir nedene dayalı bulmuştur (CA Versailles, 8 janvier 2025, n° 22/03769). L. 1233-3. madde kuralının, bir Japon grubunun iştiraki bakımından doğrudan bir sonucu vardır: grubun Japonya'da yerleşik şirketlerinin ekonomik durumu, hile hâli dışında, ekonomik fesih nedeninin değerlendirilmesine girmez.
Görevlendirilen çalışanın oturum izni görevlendirilen çalışanlar için ICT oturum kartı yazımızda, görevlendirme belgelerinin denetimi ise görevlendirme ve URSSAF tahakkuku yazımızda ele alınmaktadır. Ayrıca iş sözleşmesi ve sosyal güvenlik hukuku sayfalarımıza, yurt dışına gönderilen yöneticilerin vergilendirilmesi için de Fransa-Japonya vergi sözleşmesi ve yurt dışına gönderilme yazımıza bakın.
SSS
Sıkça sorulan sorular
Yürürlükteki metinlere ve doğrulanmış kararlara dayanan on dört ayrıntılı yanıt.
Fransa ile Japonya arasındaki ticari ilişkilerde bir avukat ne yapar?
Japonya ile bir ticari ilişkinin Fransa'da doğurduğu hukuki sorunları ele alır: bir Japon şirketinin kuruluş yapısı, bir yatırımın izni, Japon bir ortakla satış, distribütörlük veya hizmet sözleşmesinin hazırlanması, mahkemenin veya hakemin seçimi, Japonya'da yerleşik bir şirkete karşı davanın yürütülmesi, bir Japon kararının Fransa'da icrası ve görevlendirilen çalışanların statüsü. Çerçeve belirli metinlerle çizilir: sözleşmeye uygulanacak hukuk için Roma I Tüzüğü (madde 3 ve (AB) n° 593/2008 sayılı Tüzük madde 4), davalı Japonya'da yerleşikse Fransız yetki hukuku ((AB) n° 1215/2012 sayılı Tüzük madde 6), Japon kararları için Fransız Medeni Usul Kanunu (Code de procédure civile) madde 509.
Hukuk bürosu Fransız hukuku ve Avrupa Birliği hukuku alanında çalışır. Japon hukuku hakkında görüş vermez: bir soru buna bağlıysa, örneğin bir sözleşmede seçilen Japon hukukunun içeriği, bu içeriği mahkemeye sunulan belgelerle ortaya koydurur; mahkeme daha sonra onu uygulamak zorundadır (Cass. 1re civ., 10 décembre 2025, n° 23-18.701).
Hukuk bürosu tüm taraflar için çalışır: Fransa'ya yerleşen veya Fransa'da sözleşme yapan Japon şirketi, Japon ürünlerini satın alan, satan veya dağıtan Fransız şirketi, çalışan ve işveren, hem davacı hem davalı olarak. Paris'ten, Fransız mahkemeleri önünde çalışır.
Avrupa Birliği ile Japonya arasındaki ekonomik ortaklık anlaşması ne getirir?
Avrupa Birliği ile Japonya arasındaki ekonomik ortaklık anlaşması, Birlik adına 20 Aralık 2018 tarihli Konsey'in (AB) 2018/1907 sayılı kararıyla onaylanmıştır; kararın 1. maddesi anlaşmanın onaylandığını belirtir ve anlaşma 1 Şubat 2019'da yürürlüğe girmiştir (11 Ocak 2019 tarihli OJ L 9 duyurusu).
EUR-Lex'te yayımlanan resmî özete göre anlaşma, sanayi ürünlerinin çoğundaki gümrük vergilerini kaldırır, Avrupa kaynaklı pek çok tarım ve gıda ihracatına uygulanan vergileri azaltır veya kaldırır, Avrupa coğrafi işaretlerini Japonya'da korur, tarife dışı engelleri ele alır ve hizmet ticareti, fikri mülkiyet, rekabet ve sürdürülebilir kalkınmaya ilişkin kurallar içerir. 1 Temmuz 2024'te yürürlüğe giren bir protokol, sınır ötesi veri akışlarının haksız yerelleştirme tedbirleriyle engellenmemesi için anlaşmaya buna ilişkin kurallar eklemiştir.
Anlaşma, Birlik ile Japonya arasındaki ticari ilişkileri düzenler; sözleşmenin yerini almaz. Uygulanacak hukuk, yetkili mahkeme, ödeme teminatları ve ürünlerin uygunluğu taraflar arasında görüşülmeye devam eder. Fransız ürünlerinin ihracatında hukuk bürosu, şirketle birlikte ve gümrük müşavirinin desteğiyle tercihli işleme erişim koşullarını kontrol eder, ardından sözleşmeler hukukuna giren hükümleri kaleme alır. Hukuk seçimi yapılmadan kurulan satış sözleşmesi satıcının hukukuna tabi olur (Roma I Tüzüğü madde 4).
Kişisel veriler Japonya'ya aktarılabilir mi?
Evet, belirli bir çerçevede. GDPR, Komisyon'un bir karar ile üçüncü ülkenin yeterli koruma düzeyi sağladığını tespit etmesi hâlinde o ülkeye aktarıma izin verir ve “Böyle bir aktarım özel bir izin gerektirmez.” (çevirimiz) ((AB) 2016/679 sayılı Tüzük madde 45). Japonya bakımından Komisyon, “Japonya'nın, Avrupa Birliği'nden Japonya'da kişisel bilgileri işleyen ekonomik işletmecilere aktarılan kişisel veriler için yeterli bir koruma düzeyi sağladığını” tespit etmiştir (çevirimiz); bu düzey, ek kurallarla tamamlanan Japon kişisel bilgilerin korunması kanununa tabidir ((AB) 2019/419 sayılı Komisyon uygulama kararı madde 1).
Karar tüm alıcıları kapsamaz: 1. maddesi, işlemenin amacı saydığı amaçlara karşılık geldiğinde bazı kategorileri dışarıda bırakır. Hukuk bürosu bu nedenle, Japon alıcıya dayanmadan önce onun kararın kapsamına girdiğini kontrol eder; girmiyorsa GDPR'ın öngördüğü diğer aktarım araçlarını inceler.
Yeterlilik izin alma yükümlülüğünü ortadan kaldırır, diğer yükümlülükleri değil. Ana şirketine veri ileten Fransız iştiraki; kişilerin bilgilendirilmesinden, işlemenin hukuki dayanağından, güvenlikten ve taşeronlarıyla yaptığı sözleşmelerden sorumlu kalır. Japon bir hizmet sağlayıcıda olay yaşanması hâlinde veri ihlali ve Japonya'daki hizmet sağlayıcı yazımıza, konunun bütünü için GDPR avukatı sayfamıza bakın.
Japon bir şirket Fransa'da iştirak mi şube mi kurmalıdır?
İki yapının sonuçları aynı değildir. İştirak bir Fransız şirketidir: esas merkezi Fransa topraklarında bulunan şirketler Fransız hukukuna tabidir (Fransız Ticaret Kanunu (Code de commerce) madde L. 210-3). İştirakin kendi tüzel kişiliği, yöneticileri ve hesapları vardır; kendi adına sözleşme yapar ve ana şirketin taahhüdü olmadıkça borçlarından tek başına sorumludur. Şube ise Japon şirketin bir işletmesidir: merkezi bir Fransız département'ının dışında bulunup bu département'lardan birinde işletmesi olan ticaret şirketleri bakımından ticaret ve şirketler siciline (registre du commerce et des sociétés) kaydedilir (madde L. 123-1) ve taahhüt altına giren Japon şirketin kendisidir.
Vergi de aynı ayrımı izler. Japon bir işletmenin kazançları Fransa'da ancak faaliyetini orada bir daimi iş yeri aracılığıyla yürütüyorsa ve yalnızca ona atfedilebildiği ölçüde vergilendirilir; daimi iş yeri, bir işletmenin faaliyetinin tamamını veya bir kısmını yürüttüğü sabit bir iş yeri olarak tanımlanır (3 Mart 1995 tarihli vergi sözleşmesinin 5 ve 7. maddeleri). Şube bunun tipik örneğidir.
Seçim bu nedenle faaliyete, risklerin birbirinden ayrılması ihtiyacına, yapılacak sözleşmelere ve işe alınacak çalışanlara bağlıdır. Hukuk bürosu proje için iki seçeneği karşılaştırır, faaliyetin yabancı yatırımların denetimine tabi olup olmadığını kontrol eder, ardından esas sözleşmeyi hazırlar veya tescil işlemlerini yürütür. şirket kuruluşu sayfamıza bakın.
Japon bir yatırımcının Fransa'da yatırım yapmak için izin alması gerekir mi?
Yalnızca bazı faaliyetlerde. Kamu otoritesinin kullanılmasına, arızi olarak da olsa, katılan ya da kamu düzenine, kamu güvenliğine veya ulusal savunma menfaatlerine zarar verebilecek nitelikteki faaliyetlere veya silah, mühimmat, barut ve patlayıcı maddelerin araştırılmasına, üretimine ya da ticaretine ilişkin yabancı yatırımlar, ekonomiden sorumlu bakanın ön iznine tabidir (Fransız Parasal ve Mali Kanun (Code monétaire et financier) madde L. 151-3). Bu faaliyetleri Danıştay'a (Conseil d'État) danışılarak çıkarılan bir kararname belirler.
Japon şirket, yabancı hukuka tabi her kuruluş yatırımcı sayıldığından, metin anlamında bir yatırımcıdır (madde R. 151-1). Fransız hukukuna tabi bir kuruluşun veya Fransa'da kayıtlı bir işletmenin kontrolünün ele geçirilmesi, bir faaliyet kolunun tamamının veya bir kısmının devralınması ve Fransız hukukuna tabi bir kuruluşun oy haklarının % 25'i eşiğinin, düzenlenmiş bir piyasada işlem gören şirketlerde ise % 10 eşiğinin aşılması yatırım sayılır. Son iki durum bakımından muafiyet, tüm kontrol zinciri bir Avrupa Birliği veya Avrupa Ekonomik Alanı devletine bağlı olan yatırımcılara ayrılmıştır: Japon bir yatırımcı bundan yararlanamaz (madde R. 151-2).
İzin, ulusal menfaatleri korumaya yönelik şartlara bağlanabilir (madde L. 151-3). Hukuk bürosu, niyet mektubundan önce hedef şirketin faaliyetinin kapsamda olup olmadığını kontrol eder, izni devralma sözleşmesine askıya alma şartı olarak ekler ve başvuruyu yatırımcıyla birlikte hazırlar.
Japon bir şirket Fransa'da nasıl vergilendirilir?
Fransa ile Japonya arasında 3 Mart 1995'te Paris'te imzalanan, 13 Mayıs 1996 tarihli ve 96-408 sayılı kararnameyle yayımlanan, 24 Mart 1996'da yürürlüğe giren ve 23 Kasım 2007 tarihli ve 2007-1675 sayılı kararnameyle yayımlanan 11 Ocak 2007 tarihli protokolle değiştirilen vergi sözleşmesiyle (BOI-INT-CVB-JPN). Sözleşme ardından vergi matrahının aşınması ve kâr aktarımının önlenmesine ilişkin çok taraflı sözleşmeyle değiştirilmiştir; bu sözleşme Fransa'da kaynakta kesilen vergiler için 1 Ocak 2019'da, diğer vergiler için 1 Temmuz 2019'da etkili olmuştur (BOI-ANNX-000511).
İlke tek cümleyle özetlenir: bir akit devletin işletmesinin kazançları yalnızca o devlette vergilendirilir; ancak işletme diğer devlette faaliyetini orada bulunan bir daimi iş yeri aracılığıyla yürütüyorsa, bu kazançlar o iş yerine atfedilebildiği ölçüde vergilendirilir (sözleşmenin 7. maddesi). Daimi iş yeri, “bir işletmenin faaliyetinin tamamını veya bir kısmını yürüttüğü sabit bir iş yerini ifade eder” (çevirimiz) (madde 5).
Temettüler, faizler ve royalty ödemeleri, 2007 protokolünün yeniden kaleme aldığı kendi kurallarına tabidir; hukuk bürosu bunları ödeme tarihinde yürürlükte olan hâliyle, sözleşmenin konsolide metnine dayanarak uygular. Gerçek kişiler için temettüler ve kaynakta kesinti ve Japonya mukimlerinin vergilendirilmesi yazılarımıza bakın.
Japon bir tedarikçi veya müşteriyle yapılan sözleşmeye hangi hukuk uygulanır?
Öncelikle tarafların seçtiği hukuk: sözleşme, seçilen hukuka tabidir; seçim açık olabilir veya sözleşme hükümlerinden ya da davanın koşullarından kesin olarak anlaşılabilir (Roma I Tüzüğü madde 3). Şart Fransız hukukunu da Japon hukukunu da gösterebilir ve sözleşmenin yalnızca bir kısmını kapsayabilir.
Seçim yoksa, hukuk sözleşmeye bağlıdır: mal satışında satıcının, hizmet sunumunda hizmet sağlayıcının, distribütörlükte distribütörün hukuku uygulanır (madde 4). Fark somuttur. Japon bir kırtasiye üreticisi ile Fransız distribütörü arasındaki uyuşmazlıkta üretici, Japon hukukuna özgü bir gecikme faizi elde etmek için satıcının hukuku olarak Japon hukukuna dayanmıştır; Paris istinaf mahkemesi, distribütörlük sözleşmesine özgü kurala dayanarak “distribütörün borçlu olduğu faturaya Fransız hukukunun uygulanacağına” (çevirimiz) hükmetmiş ve yalnızca kanuni faiz oranında faize karar vermiştir (CA Paris, pôle 5, ch. 4, 30 octobre 2024, n° 22/02304). Bu davada, mahkemenin benimsediği nitelendirme uygulanacak hukuku belirlemiştir; Viyana Sözleşmesi orada incelenmemiştir.
Mal satışında Viyana Sözleşmesi önce gelir. Yargıtay, “Sözleşmenin, işyerleri farklı devletlerde bulunan taraflar arasındaki mal satış sözleşmelerine, bu devletler akit devletlerse uygulanacağını” ve “tarafların Sözleşme'nin uygulanmasını hariç tutmak istememesi hâlinde, Sözleşme'nin açıkça düzenlediği konuların yalnızca onun hükümleriyle çözüleceğini” (çevirimiz) hatırlatır (Cass. 1re civ., 17 mai 2023, n° 22-16.290). Fransa 1988'den, Japonya 1 Ağustos 2009'dan beri taraftır (UNCITRAL tarafından yayımlanan durum tablosu): bir Fransız şirketi ile bir Japon şirketi arasındaki satış bu nedenle, hariç tutulmadıkça, ilke olarak ona tabidir ve Roma I Tüzüğü'nün gösterdiği hukuk yalnızca Sözleşme'nin düzenlemediği konuları çözer. Hukuk bürosu bu üç düzeyi bir araya getiren bir şart kaleme alır. Viyana Sözleşmesi (CISG) yazımıza bakın.
Japon bir şirkete karşı Fransız mahkemesinde dava açılabilir mi?
Çoğu zaman evet. Japonya'da yerleşik şirket bir üye devlette ikamet etmez: “Davalının bir üye devletin topraklarında ikamet etmemesi hâlinde, yetki her üye devlette o üye devletin hukukuyla belirlenir” (çevirimiz); bir üye devlet mahkemesi lehine yetki şartları saklıdır (Brüksel I bis Tüzüğü madde 6). Bu durumda Fransız hukuku, yer yetkisi kurallarını uluslararası alana yayar: sözleşmeden doğan uyuşmazlıklarda davacı, davalının ikametgâhı mahkemesinin yanı sıra, fiilen teslimin yapıldığı veya hizmetin ifa edildiği yer mahkemesine başvurabilir (Fransız Medeni Usul Kanunu (Code de procédure civile) madde 46). Yargıtay bu çerçevede, dağıtım hizmeti Fransa'da ifa edildiğinden, Birlik dışında yerleşik bir tedarikçiye karşı Fransız mahkemesinin yetkisini kabul etmiştir (Cass. 1re civ., 13 avril 2023, n° 22-15.689).
Yerleşik bir ticari ilişkinin ani sona erdirilmesi hâlinde, Birlik dışında yerleşik bir ortağa karşı açılan dava haksız fiil niteliğindedir ve zararın doğduğu yer mahkemesine başvurulabilir (Cass. 1re civ., 12 mars 2025, n° 23-22.051). Fransa'da başka bir yetki ölçütü bulunmadığında, Medeni Kanun Fransa'da ikamet etmeyen bir yabancının bile Fransızlara karşı üstlendiği borçlar nedeniyle Fransız mahkemelerinde yargılanmasına imkân verir (Fransız Medeni Kanunu (Code civil) madde 14): bu hüküm “yalnızca Fransa'da olağan yer yetkisi ölçütlerinden hiçbiri gerçekleşmediğinde uygulanır” (çevirimiz) (Cass. 1re civ., 19 novembre 1985, n° 84-16.001).
Sözleşmedeki şart belirleyici olmaya devam eder. Sözleşme Japon şirketin merkezinin mahkemesini belirtiyorsa ve Japonya'da zaten bir dava açılmışsa, Fransız hâkimi tarafları uygun merciye gönderebilir; Paris ticari faaliyetler mahkemesinin (tribunal des activités économiques) hâkimi, davacıların aleyhine sonuçlanan ilk derece kararında bunu yapmıştır (Trib. activités économiques Paris, réf., 15 octobre 2025, n° 2025049494). Hukuk bürosu, herhangi bir dava açmadan önce şartı okur.
Japonya'da yerleşik bir şirkete dava dilekçesi nasıl tebliğ edilir?
Fransa ve Japonya'nın taraf olduğu, Japonya bakımından 27 Temmuz 1970'ten beri yürürlükte olan, adli ve adli olmayan belgelerin yurt dışında tebliğine ilişkin 15 Kasım 1965 tarihli Lahey Sözleşmesi'nin yollarıyla (HCCH tarafından yayımlanan güncel durum). Fransız hukukunda, yurt dışında ikamet eden bir kişiye yönelik belge, bir Avrupa tüzüğü veya uluslararası bir antlaşma belgenin doğrudan muhataba ya da varış devletinin yetkili bir makamına iletilmesine izin vermedikçe savcılığa (parquet) teslim edilir (Fransız Medeni Usul Kanunu (Code de procédure civile) madde 684).
Japonya, açık yolları kısıtlamıştır. 1970'te “Japonya Hükümeti, 10. maddenin b) ve c) bentlerinde belirtilen tebligat yöntemlerinin kullanılmasına itiraz ettiğini beyan eder.” (çevirimiz); 2018'de ise “8. maddeye ve 10. maddenin a) bendine itirazını” (çevirimiz) bildirmiştir (Japonya'nın beyanları). Japon bir şirket bakımından postayla doğrudan gönderme ile diplomatik veya konsolosluk görevlilerinin ya da bir yargı görevlisinin doğrudan tebliği bu nedenle hariç kalır: iletim ilke olarak Japonya'nın belirlediği merkezi makam üzerinden yapılır ve bunun süreleri yargılama takvimine eklenmelidir.
Teslim belgesi dönmezse hâkim, esas hakkında ancak belge, uygulanabilir antlaşmaların öngördüğü yöntemlerle iletilmişse, “Belgenin gönderilmesinden itibaren en az altı ay geçmişse” (çevirimiz) ve yapılan işlemlere rağmen hiçbir belge elde edilememişse karar verebilir; geçici veya koruyucu tedbirler mümkün kalır (Fransız Medeni Usul Kanunu madde 688). yurt dışında yerleşik bir davalıya dava açılması yazımıza bakın.
Bir Japon karar Fransa'da icra edilebilir mi?
Evet, exequatur (tenfiz) sonrasında. “Fransa ile Japonya arasında yargı kararlarının tanınması kurallarını düzenleyen ikili bir sözleşme yoktur.” (çevirimiz) (TJ Paris, 10 décembre 2025, n° 25/05269) ve yabancı kararlar Fransa'da yalnızca kanunda öngörülen şekilde ve hallerde icra edilebilir (Fransız Medeni Usul Kanunu madde 509). Alacaklı bu nedenle, yabancı yargı kararlarının tanınması ve tenfizi taleplerine tek hâkimle bakan adli yargı ilk derece mahkemesine (tribunal judiciaire) başvurur (Fransız Yargı Teşkilatı Kanunu (Code de l'organisation judiciaire) madde R. 212-8).
Hâkim, Yargıtay'ın koyduğu üç koşulu denetler: “yabancı hâkimin, uyuşmazlığın başvurulan hâkimle bağlantısına dayanan dolaylı yetkisini, esasa ve usule ilişkin uluslararası kamu düzenine uygunluğu ve hile bulunmamasını” (çevirimiz) (Cass. 1re civ., 3 mars 2021, n° 19-19.471). Esası yeniden incelemez. Paris adli yargı ilk derece mahkemesi, Yokohama aile mahkemesinin verdiği bir vesayet kararını, uyuşmazlığın korunan kişinin uyruğu ve ikametgâhı yoluyla Japon mahkemesiyle bağlantılı olduğunu ve gerekçe eksikliğinin ilk başvurunun sunulmasıyla giderildiğini belirterek Fransa'da icra edilebilir ilan etmiştir (TJ Paris, 10 décembre 2025, n° 25/05269).
Dosya duruşmadan önce hazırlanır: karar ve çevirisi, kesinleştiğini gösteren belge, dava açma belgesi ve davalıya iletildiğinin kanıtı, gerekçeleri aydınlatan belgeler. Aynı mahkeme, vasiye bir malı satma ve hesapları kapatma yetkisi verilmesine yönelik, tenfizin ötesine geçen talepleri kabul edilemez bulmuştur: talep kendi konusu içinde kalmalıdır. Hukuk bürosu, tenfize karşı çıkmak isteyen tarafa da destek verir.
Japon ortağımızla yaptığımız sözleşme tahkim öngörüyor: hakem kararı icra edilir mi?
Fransa'da bir hakem kararı, varlığı ona dayanan taraf tarafından ispatlanırsa ve bu tanıma veya icra uluslararası kamu düzenine açıkça aykırı değilse tanınır veya icra edilir (Fransız Medeni Usul Kanunu (Code de procédure civile) madde 1514). Yargıtay (Cour de cassation), bu hükümlerin “hem uluslararası hakem kararlarına hem de yurt dışında verilen kararlara, bunların iç hukuka veya uluslararası hukuka ait olmasına bakılmaksızın uygulanacağına” (çevirimiz) hükmeder (Cass. 1re civ., 13 janvier 2021, n° 19-22.932). Tokyo'da verilen bir hakem kararı bu nedenle bu rejime girer.
Japonya'da icra bakımından 1958 tarihli New York Sözleşmesi önemlidir: Japonya sözleşmeye 1961'de katılmış ve yalnızca başka bir akit devletin topraklarında verilen kararlara uygulamaktadır; Fransa 1959'dan beri akit devlettir (UNCITRAL tarafından yayımlanan durum tablosu). Paris'te verilen bir hakem kararı bu nedenle Japonya'da Sözleşme kapsamına girer; somut icrası orada Japon hukukuna tabidir ve hukuk bürosu bunu ele almaz.
Şart özenle kaleme alınır: tahkim yeri, tahkim kuralları, dil, hakem sayısı, uygulanacak hukuk şartıyla uyum. Her zaman en iyi seçim değildir: değeri düşük bir uyuşmazlıkta hakemlerin ve tahkim merkezinin maliyeti uyuşmazlığın değerini aşabilir ve genel hukuk kurallarına göre yetkili devlet mahkemesi (Fransız Medeni Usul Kanunu madde 46) yeterli olabilir. Hukuk bürosu, kararın icra edileceği ülkeyi dikkate alarak iki yolu karşılaştırır. uluslararası tahkimde tahkim şartı yazımıza bakın.
Fransa'ya görevlendirilen bir Japon çalışan Fransız sosyal güvenliğine prim öder mi?
İlke olarak evet, istisna olarak hayır. Fransa'da bir işveren adına faaliyet gösteren tüm kişiler, işverenin Fransa'da işletmesi olsun ya da olmasın, uluslararası antlaşma ve anlaşmalar saklı kalmak üzere zorunlu bir Fransız sistemine bağlıdır (Fransız Sosyal Güvenlik Kanunu (Code de la sécurité sociale) madde L. 111-2-2). 25 Şubat 2005 tarihli sosyal güvenlik anlaşması, 14 Haziran 2007 tarihli ve 2007-1020 sayılı kararnameyle yayımlanmış olup bu istisnayı öngörür: Japon sistemine bağlı, Japonya'da yerleşik bir işveren tarafından çalıştırılan ve bu işveren adına çalışmak üzere Fransa'ya görevlendirilen çalışan, öngörülebilir süresi toplamda beş yılı aşmadığı sürece yalnızca Japon mevzuatına tabi kalır (madde 6, fıkra 1).
İki koşul kontrol edilir. Japonya'dan Fransa'ya görevlendirilen çalışan iş kazası risklerine karşı teminat altında olmalıdır; aksi hâlde “ücretli çalışan Fransız mevzuatına tabidir.” (çevirimiz) (madde 6, fıkra 4). Ayrıca Fransa'daki iş Japon işveren adına görülmelidir: Yargıtay, bu hususu ortaya koymadan, Japon sistemine tabi olduğunu gösteren bir belgeye dayanarak dönemin bir kısmı için prim tahakkukunu iptal eden kararı bozmuştur (Cass. 2e civ., 20 mars 2025, n° 23-12.264). Karar işverenin aleyhinedir.
Hukuk bürosu esas sözleşmeyi, gerçek işvereni, öngörülen süreyi ve belgeleri kontrol eder ve denetim hâlinde şirketi savunur. görevlendirme ve URSSAF tahakkuku yazımıza ve sosyal güvenlik hukuku sayfamıza bakın.
Fransa'da bir Japon şirketin çalışanlarına Fransız iş hukukunun hangi kuralları uygulanır?
Her şey sözleşmelerine bağlıdır. Görevlendirilen çalışan Japon işverenle sözleşmesini korur: görevlendirme, aralarında bir iş sözleşmesinin bulunmasını ve bunun dönem boyunca sürmesini gerektirir ve aynı gruba ait şirketler arasında yapılabilir (Fransız İş Kanunu (Code du travail) madde L. 1262-1). İşveren yine de görevlendirmeyi başlamadan önce iş müfettişliğine (inspection du travail) bildirmek ve Fransa'da bir temsilci atamak (madde L. 1262-2-1) ve çalışana çalışma süresi, dinlenme, ücretli izin, ücret ile iş sağlığı ve güvenliğine ilişkin Fransız kuralları güvence altına almak zorundadır. On iki ayı aşan durumlarda, gerekçeli bildirimle en fazla altı ay uzatılmadıkça, İş Kanunu hükümlerinin çoğuna tabidir (madde L. 1262-4).
Fransız iştirak tarafından işe alınan ve mutad olarak Fransa'da çalışan çalışan, başka bir hukukun seçilmesi yoluyla bile Fransız hukukunun emredici hükümlerinin korumasından yoksun bırakılamaz (Roma I Tüzüğü madde 8). Bu husus aşağıdaki davada tartışılmamıştır. Başlangıçta Japon ana şirketi tarafından görevlendirilen bir çalışan ile Fransa'da yerleşik iştirak arasındaki uyuşmazlıkta Versailles istinaf mahkemesi (cour d'appel de Versailles), “çalışanın bir Fransız iş sözleşmesine sahip olduğunun tartışmasız olduğunu, dolayısıyla bu uyuşmazlığa uygulanacak hukukun Fransız iç hukuku ve dolayısıyla İş Kanunu olduğunu” (çevirimiz) belirtmiştir (CA Versailles, 8 janvier 2025, n° 22/03769). Mahkeme ağır kusuru reddetmiş, kıdem tazminatına ve ihbar süresi ücretine hükmetmiş, ancak işten çıkarmayı gerçek ve ciddi bir nedene dayalı bulmuştur.
İştirakte ekonomik nedenle işten çıkarma hâlinde güçlükler, hile hâli saklı kalmak üzere, grup şirketlerinin ulusal topraklarda yerleşik olanlarının ortak faaliyet sektörü düzeyinde değerlendirilir (Fransız İş Kanunu (Code du travail) madde L. 1233-3). Hukuk bürosu hem işverene hem çalışana danışmanlık yapar. iş sözleşmesi sayfamıza bakın.
Fransa-Japonya ticari ilişkilerinde bir avukatın ücreti nedir?
Avukatlık ücreti, 31 Aralık 1971 tarihli Kanun madde 10 uyarınca yazılı bir ücret sözleşmesine bağlanır: taahhütte bulunmadan önce görevin neleri kapsadığını ve maliyetini bilirsiniz.
Hukuk bürosu aşama başına sabit ücreti tercih eder: Japon bir ortakla sözleşmenin hazırlanması veya denetlenmesi, kuruluş yapısının seçimi ve tescil, yabancı yatırımların denetiminin analizi, ihtarname, dava dilekçesi ve Japonya'da tebliğ, yetki itirazı, exequatur (tenfiz) talebi veya bir Japon kararının tenfizine karşı savunma, bir görevlendirmenin denetimi veya denetim hâlinde savunma. Çeviri masrafları, yurt dışında tebliğ masrafları ve tahkimde hakemlerin ve tahkim merkezinin ücretleri vekâlet ücretine eklenir. Her yeni görev bir ek sözleşmeye bağlanır; beklenmedik bir faturalandırma yapılmaz. Sabit ücret, belgeler incelendikten sonra, dosyanın güçlüğü ve öngörülebilir işlemler göz önünde bulundurularak belirlenir.
Belgeler üzerinden ilk görüş için, bu sayfadaki form aracılığıyla KDV dahil 80 € karşılığında yapılan dosyanın ön incelemesi, 24 iş saati içinde ilk yazılı analizle sonuçlanır. İlk görüşme için: +33 6 89 11 34 45.
Kaynaklar
Resmî metinler ve ilgili sayfalar
Bu sayfanın 1 Kasım 2026'da doğrulanan kaynakları ve hukuk bürosunun komşu uzmanlık alanları.
Resmî metinler
- 20 Aralık 2018 tarihli Konsey'in (AB) 2018/1907 sayılı kararı, 1 Şubat 2019 tarihli yürürlüğe giriş duyurusu ve EUR-Lex özeti: AB-Japonya ekonomik ortaklık anlaşması ve 2024 protokolü
- (AB) 2016/679 sayılı Tüzük madde 45 ve (AB) 2019/419 sayılı uygulama kararı: Japonya'ya veri aktarımları
- 3 Mart 1995 tarihli Fransa-Japonya vergi sözleşmesi, 11 Ocak 2007 tarihli protokol, BOI-INT-CVB-JPN ve BOI-ANNX-000511: daimi iş yeri, kazançlar, çok taraflı sözleşme
- 25 Şubat 2005 tarihli sosyal güvenlik anlaşması: görevlendirme (madde 6)
- 15 Kasım 1965 tarihli Lahey Sözleşmesi ve Japonya'nın beyanları, 5 Ekim 1961 tarihli Sözleşme: yurt dışında tebliğ, apostil
- 1958 tarihli New York Sözleşmesi ve 1980 tarihli Viyana Sözleşmesi: UNCITRAL tarafından yayımlanan onay durum tabloları
- (AB) n° 593/2008 sayılı Tüzük (Roma I), madde 3, 4 ve 8, ve (AB) n° 1215/2012 sayılı Tüzük (Brüksel I bis), madde 6 ve 25
- Fransız Medeni Kanunu (Code civil) madde 14 ve 15; Fransız Medeni Usul Kanunu (Code de procédure civile) madde 42, 46, 509, 684, 688 ve 1514; Fransız Yargı Teşkilatı Kanunu (Code de l'organisation judiciaire) madde R. 212-8
- Fransız Ticaret Kanunu (Code de commerce) madde L. 210-3, L. 123-1 ve L. 442-1; Fransız Parasal ve Mali Kanun (Code monétaire et financier) madde L. 151-3, R. 151-1 ve R. 151-2
- Fransız İş Kanunu (Code du travail) madde L. 1233-3, L. 1261-3, L. 1262-1, L. 1262-2-1 ve L. 1262-4; Fransız Sosyal Güvenlik Kanunu (Code de la sécurité sociale) madde L. 111-2-2
- 31 Aralık 1971 tarihli ve 71-1130 sayılı Kanun madde 10: avukatlık ücret sözleşmesi
Anılan kararlar
- TJ Paris, 10 décembre 2025, n° 25/05269: ikili sözleşmenin bulunmaması, bir Japon kararının tenfizi
- CA Paris, pôle 5, ch. 4, 30 octobre 2024, n° 22/02304: Japon üretici, ani fesih iddiasının reddi, distribütörün hukuku
- Cass. 2e civ., 20 mars 2025, n° 23-12.264: Japonya'dan görevlendirme ve Fransız primleri
- CA Versailles, 8 janvier 2025, n° 22/03769: Japon ana şirketi tarafından görevlendirilen çalışan, Fransız sözleşmesi
- Trib. activités économiques Paris, réf., 15 octobre 2025, n° 2025049494: Japon bir mahkeme lehine yetki şartı
- Cass. 1re civ., 13 avril 2023, n° 22-15.689: 46. maddenin genişletilmesiyle uluslararası yetki
- Cass. 1re civ., 10 décembre 2025, n° 23-18.701: Fransız hâkiminin görevi ve yabancı hukuk
- Cass. 1re civ., 12 mars 2025, n° 23-22.051: Birlik dışında ani fesih, haksız fiil niteliği
- Cass. 1re civ., 19 novembre 1985, n° 84-16.001: Medeni Kanun madde 14'teki ayrıcalığın tali niteliği
- Cass. 1re civ., 3 mars 2021, n° 19-19.471: tenfiz koşulları
- Cass. 1re civ., 13 janvier 2021, n° 19-22.932: yurt dışında verilen hakem kararlarının tanınması
- Cass. 1re civ., 17 mai 2023, n° 22-16.290: Viyana Sözleşmesi'nin münhasıran uygulanması
İlgili konular
Japonya ile bir kuruluş, sözleşme veya uyuşmazlık mı söz konusu?
Hukuk bürosuna 7/24 kesintisiz ulaşabilirsiniz. Sözleşmeyi ve genel şartlarını, Japon ortağınızla yazışmalarınızı, esas sözleşmeyi veya kuruluş projesini, konuyla ilgili Japon kararını ve tebliğ belgelerini iletin: Av. Hassan Kohen uygulanacak hukuku, yetkili mahkemeyi, izinleri ve süreleri inceler, ardından size uygun yolu bildirir: sözleşme hazırlanması, kuruluş yapısı, ihtarname, dava dilekçesi, exequatur (tenfiz) talebi veya savunma.